|
zondag 03 mei 2009 16:38 |
Van hard werken is nog nooit iemand doodgegaan, zeiden ze vroeger. Volkomen onzin. Ik ben niet doodgegaan van het harde werken de afgelopen drie maanden, maar moe ben ik er wel van geworden. Alles kwam tegelijk, het was ongelooflijk. Een erie verhalen voor een leesmethode, een korte film, een tv-serie, een geschiedenisverhaal, twee vertalingen... Ik heb me kortom drie slagen in de rondte gewerkt, heb nog bronchitis gekregen ook -akelige hoestziekte is dat- en elke week moest ik twee keer een dag ver weg naar scholen of bibliotheken. Je gaaat er niet dood van, maar moe word je er wel van. De grote bulk werk is inmiddels af. Afgelopen vrijdag heb ik de 8 afleveringen voor de tv-serie Het Verdwenen Verhaal naaar Zapp gestuurd. In de Kinderboekenweek is aflevering 1 op de buis. Het boek van de serie moet ik nu wel snel gaan schrijven, want dat moet in de Kinderboekenweek in de winkel liggen. En oktober lijkt nog ver weg, maar dat is het niet. Over vijf maanden is het al zover. Het drukke werken is dus nog niet voorbij, maar vandaag is een vrije dag. Gisteren was er ook een. Eergisteravond kwamen Conny en ik in Londen aan en sindsdien logeren we bij mijn Engelse vriend Andrew die vlak buiten Londen woont, waar hij priester is.
We hebben het erg fijn, hier in zonnig Engeland. Ik was al dertig jaar niet meer in Londen geweest. Er is een hoop veranderd in die stad maar gelukkig is erg veel hetzelfde gebleven. Het is, zeg maar, een heel lang Oud en en Nieuw. Woensdagavond zijn we alweer terug, maar intussen zijn we er wel lekker tussenuit. Dit stukje schrijf ik op Andrews computer. Al mijn eigen spullen heb ik thuisgelaten. Even een paaar dagen er tussen uit is erg fijn.
|
