biesvanede

Je kunt het af en toe druk hebben met niks. Van hot naar haar gaan en je uiteindelijk afvragen: wat heb ik nou eigenlijk gedáán?
Vorige week ging er heel wat tijd zitten in de verkiezing van de nieuwe Haarlemse stadsdichter. Met het Ampzing Genootschap waren we genomineerd voor dat baantje. Een stadsdichter wordt voor vier jaar aangesteld en moet (mag?) in die tijd gedichten schrijven over belangrijke gebeurtenissen in de stad. We zijn het niet geworden, dichteres Sylvia Hubers kreeg de meeste stemmen. Leuk voor haar en ook stiekem leuk voor mij want ik hoefde niet echt zo nodig. Er was een hoop gezeur rondom die verkiezing, dat was eigenlijk het leukste: zien hoe grote mensen zich gedragen als kleine kinderen en af en toe een plaagstootje aan ze uitdelen.
De komende week ik er wéér zo een van druk met niks. Morgen reis ik naar het verre Schokland. Daar wordt een tien minuten durend programma over mijn boek Toen de duivel op Zuidpunt kwam opgenomen voor de omroep Flevoland. Voor die tien minuten moet er wel een hele dag worden opgenomen. 's Avonds komt Eric van het Ampzing Genootschap langs om een liedje over de schrijver Gerard Reve met me te maken. We gaan dat liedje uitvoeren op een speciale REve-avond in maart. Dinsdagavond is het Ampzing-avond, daar moet ik ook bij zijn.
Woensdag overleg over een kort filmpje waar ik het verhaal voor moet schrijven. Donderdag in Hilversum overleg over een complete tv-serie van acht afleveringen die ik voor Zapp moet gaan maken. Leuk is dat, want ik heb al een tijdje niks meer voor de tv gedaan. De serie moet rond de Kinderboekenweek uitgezonden worden. Hij gaat over verhalen schrijven en dat is een onderwerp waar ik wel wat vanaf weet, denk ik. Ik heb er erg veel zin in.
Mijn vertaling van een boek van de Engelse schrijfster Susan Bugler moet deze week maar even wachten, want intussen moet ik ook mijn boekje voor Zwijsen af hebben; een verhaal speciaal voor dyslextische kinderen. Bovendien moet ik nog één verhaal schrijven voor een leesmethode voor de basisschool. Niet veel werk, maar het moet wél gebeuren.
En dan is de week weer om... Alwéér geen tijd om me te vervelen. Wat was dat ook alweer, je vervelen?